Anadolufeneri Gezi Rehberi
İstanbul’un karmaşasından, yüksek binalarından ve bitmek bilmeyen gürültüsünden uzaklaşmak istediğinizde, Mavi ile Yeşilin Kucaklaştığı Saklı Liman için, Boğaz’ın Anadolu yakasında ranta kurban gitmemiş o son sığınağa doğru yola çıkın: Anadolufeneri. İstanbul’un Karadeniz’e açılan kuzey kapısındaki bu şirin balıkçı köyü, geçmişin sıcak komşuluk ilişkilerini, çocukların sokaklarda özgürce koştuğu huzurlu atmosferi ve muazzam deniz manzarasını günümüze taşımayı başarıyor.
Anadolufeneri’ne ulaşmak aslında oldukça kolay. Kavacık aktarma terminalinden kalkan 15D hat numaralı belediye otobüsüne, rotası üzerindeki herhangi bir duraktan, binip Beykoz üzerinden köye doğru ilerlerken, yol boyu uzanan modern villaların yerini yavaş yavaş dar patikalar ve doğa alıyor. Köye yaklaştığınızda sizi ilk karşılayan, özgün mimarisiyle köyün tarihi camisi ve hemen karşısında, tüm haşmetiyle duran tarihi deniz feneri oluyor.
Tarihi Anadolufeneri
İstanbul Boğazı’nın Karadeniz’le birleştiği kuzey ucundaki Yon (Hrom) Burnu üzerinde yükselen deniz feneri, karşı kıyıdaki ikiz kardeşi Rumelifeneri’ne tam 2 deniz mili (3.704 metre) mesafede bulunuyor.
Kırım Savaşı döneminde, Fransız ve İngilizlerin Boğaz denetimini sağlamak amacıyla 1854 yılında yapımına karar verdiği fener, 15 Mayıs 1856’da hizmete girmiş. Uzun yıllar Fransız işletmesinde kaldıktan sonra 1933 yılında imtiyaz iptal edilerek tamamen Türkiye Cumhuriyeti yönetimine geçmiş.
Denizden 75 metre yükseklikte yer alan ve beyaz taştan inşa edilen 20 metre boyundaki bu kule, açık havalarda 16 deniz mili açıklığa ışık saçıyor. İlk yıllarında fitilli gazyağı ile çalışan fener, günümüzde 1.000 vatlık güçlü ampulleri ve döner kristalleriyle hâlâ Karadeniz’den Boğaz’a giren gemilere rehberlik etmeye devam ediyor.
Günümüzde bahçesi düzenlenerek ziyarete açılan fenerin çevresinde oturup Boğaz ile Karadeniz’in kucaklaştığı noktadaki gemileri, balıkçı teknelerini ve şanslı gününüzdeyseniz yunusların dansını keyifle seyredebilirsiniz.
Seyir Terası ve Köy Yaşamı
Fenerin hemen yanı başında, 1800’lü yıllarda yapılmış olan tarihi köy camisi yer alıyor. Caminin yüksek bir tepeye kurulan seyir balkonu, ziyaretçilere kuşbakışı muazzam bir panoramik şölen sunuyor:
Yaz aylarında; berrak denize giren insanları ve teknelerini yeni sezona hazırlayan balıkçıların tatlı telaşını izleyebilirsiniz.Kış aylarında; hırçın Karadeniz dalgalarının kıyıya vuruşu, doyumsuz bir görsel şölene dönüşüyor.
Seyir terasından ayrılıp ara sokaklara daldığınızda ise kendinizi İstanbul’da olduğunuzu unutturacak bir atmosferde bulacaksınız. Herkesin birbirini tanıdığı, karşılaştığında selamlaştığı, içten ve samimi bir balıkçı köyü burası.
Anadolufeneri’nde Ne Yenir, Ne Yapılır?
Köyün girişinde geniş piknik bahçeleri yer alıyor. Burada odun ateşinde demlenmiş mis gibi semaver çayı eşliğinde piknik yapabilir ya da köy içindeki lezzetli balık lokantalarında taze deniz ürünlerinin tadını çıkarabilirsiniz. Restoranların yanından sahile inen basamakları ve patikayı takip ederek deniz kıyısına inebilirsiniz (aman dikkat, adımlarınıza dikkat edin!). Kıyıdan yukarı baktığınızda fener ile cami adeta bitişikmiş gibi büyüleyici bir manzara sunuyorDönüş yolunda Yalı Yolu’nu tercih ederek köye yeniden tırmanabilir, dönüş otobüsünü beklerken çantanızdan çıkaracağınız sandviçinizle günün yorgunluğunu atabilirsiniz.
İstanbul’da hafta sonu nefes almak, bolca fotoğraf çekmek ve tarihin izinde sakin bir gün geçirmek istiyorsanız, Anadolufeneri sizi bekliyor!
İstanbul Boğazı’nın Anadolu yakasındaki ranta kurban gitmemiş son yerleşim noktası olan Anadolufeneri Beykoz’un en çok tanınan köyüdür.


Kavacık aktarma terminalinden kalkan 15D hat numaralı belediye otobüsü Beykoz üzerinden köye ulaşıyordu. Köye yaklaşırken, modern villa tipi evlerle çevrili dar bir yolun sonunda, ilginç mimarisi ile köyün camisi ve karşısında köye adını veren tarihi deniz feneri görünüyordu.
.jpg)
İstanbul Boğazı’nın Karadeniz’le birleştiği kuzey ucundaki Yon (Hrom) Burnu üzerinde bulunan deniz feneri, Boğaziçi’nin karşı kıyısındaki Rumelifeneri’nden 2 deniz mili ya da 3704 metre uzaktadır.
Kırım savaşı sırasında, Fransız ve İngilizlerin İstanbul Boğazlarının denetimini ellerinde tutabilmek için, 1834 yılında Anadolufeneri’ nin yapımına karar verilmiştir. 15 Mayıs 1856 yılında da, yine Fransızlar tarafından, karşı sahildeki Rumelifeneri de yapılarak denetim işletilmeye başlamıştı.
Her iki Fener için de, 1933 yılında, Fransızlara verilen 100 yıllık işletme imtiyazı iptal edilmiş ve tamamen Türkiye Cumhuriyeti yönetimine geçmiştir.
Beyaz taştan yapılmış fenerin boyu 20 metredir. Yalnızca Beykoz’a dönük yüzünün dar kısmı karanlıkta kalır. Fenerler, kuruldukları yıllarda fitilli gazyağı lambası ile çalışırken, daha sonraları gazlı sistem ile çalıştırılmıştır. Şu anda 1 000 watlık elektrik ampulü kullanılmaktadır. Işığın kaynağını kuvvetlendirmek için, odak uzaklığı 50 cm olan 4 adet catadioptric panel kullanılmaktadır. Paneller bilye üzerinde dönebilmektedir.
Panellerin döndürülmesi için kurmalı devir makinesi kullanılırken, 2005 yılında elektrikli tahrik sistemine geçilmiştir. Elektrik kesintilerine önlem olarak, bütangaz ile destekli, kurmalı sistem yedekte tutulmaktadır.
.jpg)
İlk günkü gibi korunan ve açık havalarda 16 deniz mili açıklığı görebilen fener, İstanbul’un Karadeniz’e açılan kapılarından birinde Karadeniz’den gelip Boğaz’a girecek gemilere rehberlik etmektedir.
Anadolufeneri orijinal halini koruyan nadir fenerlerden biridir. Fenerin kristalini döndüren motor ve ampul sonradan eklenmiş. Denizden 75 metre yükseklikteki fener, saniyede bir beyaz ışık veriyor.
Anadolu Deniz fenerinin bahçesi düzenlenerek halkın ziyaretine açılmış. Konuklarının oturup, İstanbul Boğazı ile Karadeniz’in kucaklaştığı noktadan manzarayı, gemileri, balıkçı teknelerini, eğer o gün şanslıysanız, yunusların dansını seyir imkânı sunuyor.
Deniz feneri ile ilgili bu bilgileri anımsattıktan sonra köyün camisine yönelelelim. Köyün camisi 1800’lü yıllarda yapılmış.
Anadolufeneri Köyüne gelen herkesin ilk ziyaret ettiği ilk yerlerden biri olup caminin seyir balkonu muhteşem bir manzara ve görsel bir şölen sunuyor.
Yüksek bir tepenin üzerine kurulu köydeki caminin seyir terası, köyün balıkçı barınaklarının bulunduğu koya tepeden kuşbakışı bir konumla bulunuyor. Yazın denize girenler ve teknelerine yeni sezon hazırlığı yapan balıkçılar kışın ise hırçın denizin dalgaları izlemeye doyulmayan bir manzara oluşturuyor.
Bir hayli panoramik fotoğraf çektikten sonra seyir terasından ayrılarak köyü ara sokaklarına girelim. Şirin, güzel, sakin, kendi halinde hemen herkesin birbiriyle akraba olduğu, içinde dolaşırken İstanbul’da olduğunuzu bir anda unutuverdiğiniz küçük bir balıkçı köyü.
Sokaklarında çocukların özgürce oynayabildiği, hala güzel komşuluk ilişkilerinin kaybolmadığı bu köyde herkes birbirini tanıyor. İnsanların birbirleriyle karşılaştığı zaman selamlaştığı, hal hatır sorduğu, yardımlaştığı, bir görenin bir daha görmek istediği bir köy Anadolufeneri.
Köye gelen ziyaretçilerin yemek yiyebilecekleri çeşitli balık lokantaları var. Köyün girişinde ise büyük piknik alanı olarak da hizmet veren piknik bahçeleri bulunuyor. Buralarda her çeşit yemeği, odun ateşiyle yanan semaverlerde demlenmiş çayı güler yüzlü bir hizmet eşliğinde yeme içme olanağı var.
.jpg)
Köyü gezdikten sonra Captain’s Restoran’ın yanından sahile inen merdivenlerin bitiminde bir patika oluşturulmuş. Kaymamaya ve düşmemeye dikkat ederek sonunda sahile inelim.
Sahilden bakıldığında cami ve deniz feneri bitişikmiş gibi görünüyor. Yeterli fotoğraf çektikten sonra, bu kez, Yalı Yolu’nu kullanarak köye çıkalım. Geri dönüş otobüsünü beklerken çantanızdaki kaşar peynirli sandviçinizi yemeye başalyabilirsiniz.

No responses yet